Huzur Deryası

Allah Rasûlü(s.a.v.) Miraç Gecesi dünya göğüne çıktığı zaman Hz.Osman r.a.’ın suretini gördü, ona sordu:

- Ey Osman! Bu mertebeye ne ile eriştin?

Hz.Osman r.a. :

- Gece namazı kılmakla, dedi.

Efendimiz (s.a.v.) ikinci göğe vardı. Yine Hz.Osman r.a.’ın sûretini gördü, sordu:

- Bu mertebeye ne ile eriştin?

Hz.Osman r.a. :

- Kur’an-ı Kerim okumakla, dedi.

Ve Efendimiz (s.a.v.) yükseldiği diğer göklerde de hep onun sûretini gördü ve farklı güzel amellerle o derecelere eriştiğini öğrendi. Nihayet Efendimiz (s.a.v.) altıncı gök katına ulaştığında yine onu gördü ve sordu:

- Bu mertebeye nasıl, neyle ulaştın?

Hz.Osman r.a. şu cevabı verdi:

- Allah Tealâ’dan hayâ etmekle.

Selmân-ı Fârisî (r.a) Medâyin’de vâli iken yanına iki kişi geldi.

— Sen Selman mısın? dediler. O da:

— Evet dedi. Sonra tekrar sordular:

— Sen Resûlüllahın ashâbından mısın? dediler. Selmân-ı Fârisî şöyle dedi: Bilemiyorum ki. Bu defa iki kişi şöyle dediler:

— Galiba biz yanlış geldik. Aradığımız sen değilsin.

Bunun üzerine Selmân-ı Fârisi:

— Aradığınız benim. Ancak henüz belli değil. Ben Resûlüllah’ı gördüm. Onun meclisinde bulundum, oturdum. Ancak kim onunla Cennete girerse onun ashâbından olur, buyurdu.

Rivayet edildiğine göre sahâbe-i kiramdan Ebû Talha (r.a.) kendisine ait bahçede namaz kılıyordu.

Bahçedeki ağaca konmuş yapraklar arasından çıkıp uçmaya çalışan bir kuş namazda dikkatini çekti ve kendisini oyaladı. Derken kaç rek’at kıldığını şaşırdı. Rasulullah’a (s.a.v.) gelerek namazda başına gelenleri anlattı ve sonra şöyle dedi:

“Ey Allah’ın Rasûlü! Bu bahçem Allah yolunda sadakadır, onu dilediğiniz şekilde dağıtın!”

“Akıl tamam olunca söz azalır”.
Hz.Ali (r.a.)

Câbir radıyallahü anh anlatıyor:

Arkadaşlarımla beraber sefere çıkmıştık, içimizden birinin başına taş isabet etti ve başını yaralayıp kemiğini kırdı. Sonra aynı adam uykuda ihtilâm olduğu için, arkadaşlarına:

— Teyemmüm edebilir miyim, bu hususta benim için ruhsat buluyor musunuz? diye sordu.

Arkadaşları da:

— Hayır, su mevcut oldukça teyemmüme ruhsat yoktur, diye cevap verdiler. Bunun üzerine o şahıs gusül abdesti aldı ve açık vaziyetteki yaradan içeriye giren suyun tesiri ile vefat etti.

Peygamber aleyhisselâmın huzuruna geldiğimiz zaman, kendisine hadiseyi naklettiler.

Bunun üzerine Resûlüllah aleyhisselâm:

— Adamı öldürmüşler, Allah onları öldürsün, buyurdu.

Ve «Bilmiyorlarsa sorsaydılarya ; cehaletin ilâcı sormaktır, o adama teyemmüm etmek kâfi gelirdi. Yarasına da bir bez parçası koyar, üzerine mesheder ve vücudunun diğer yerlerini de yıkardı» diye ilâve etti.

(Ebû Davud)